Jul 27 2010

เบลเยี่ยมกับช่วงหน้าร้อน

nidnoy

เผลอแป๊บๆจะสิ้นเดือนกรกฎาคมซะแล้ว เวลาผ่านไปเร็วเสียนี่กระไร แต่เดือนกรกฎาคมปีนี้ ถือได้ว่าร้อนกว่าปีที่แล้ว บางวันร้อนมากอากาศแทบจะเท่าที่เมืองไทย ^^ ซึ่งคนอื่นจะร้อนแค่ไหนไม่ทราบเหมือนกัน แต่สำหรับเราแล้วเป็นอะไรที่มีความสุขมากๆ อย่างน้อยก็ทำให้คิดถึงบ้านน้อยลง ทำให้รู้สึกเหมือนอยู่บ้าน

จะว่าไปแล้วในช่วงหน้าร้อนคนเบลเยี่ยมรู้สึกจะมีความสุขกับการพักผ่อนช่วงนี้มากๆ มีกิจกรรมหลากหลาย ให้คนในครอบครัวและเพื่อนฝูงได้ร่วมสังสรรค์กัน ไม่ว่าจะเป็นการทำบาร์บีคิวกินกัน ถ้าเป็นบ้านเราก็เผาปลา ย่างเนื้อย่างกุ้งกินล่ะหว้า ก็เหมือนกันล่ะน่า อิอิ^v^ ส่วนอีกกิจกรรมหนึ่งที่เป็นที่นิยมกันของที่คือคอนเสิร์ต ในทุกๆปีของช่วงนี้ ก็จะมีคอนเสิร์ตจัดขึ้นมากมายหลายที่ โดยเฉาะที่เก้นท์ แต่แม่เจ้าคนเยอะโคตร จะหลั่งไหลไปกันทำไมนักหนา ที่จอดรถก็หาลำบาก จอดได้ทีเดินเกือบครึ่งชั่วโมงกว่าจะถึงงาน ช่วงจัดงานก็ประมาณสิบวัน เทียบกะเมืองไทยก็งานกาชาดประจำจังหวัด เอิ๊กๆ แต่ที่นี่จะเน้นไปทางคอนเสิร์ตมากหน่อย แต่ไม่ได้เป็นฟรีคอนเสิร์ตนะต้องซื้อตั๋วเหมือนกัน

ปีนี้แทบจะไม่ได้ถ่ายรูปงานโปเลโปเลเลย เพราะมัวแต่เดินเหนื่อยพอถึงงานก็หมดแรงซะแล้ว ได้มาแค่ไม่กี่ภาพเอง



Jul 22 2010

Someone just disappear forever :(

nidnoy

ในชีวิตนี้ นี่ก็เป็นการสูญเสียครั้งที่สองที่ทำให้เสียใจ และทุกข์ใจได้ขนาดนี้

ครั้งแรกเมื่อตอนเรียนปีสาม(พ.ศ.2547) คุณตาที่เลี้ยงเรามาแต่เล็กแต่น้อย

ต้องมาจากโลกนี้ แต่เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา คุณย่าที่รักที่สุดต้องมาจากไปอีกคน

ไม่มีอีกแล้วสองมือคู่นั้น ไม่มีอีกแล้วรอยยิ้มที่อบอุ่นรอยนั้น คงไม่มีแล้วเสียงต้อนรับ

เวลากลับถึงบ้าน “อีหล่า มาแล้วบ้อ” คำพูดของย่ายังกึกก้องในหูเสมอ แต่ด้วยวัย83

ใครหลายๆคนบอกก็สมควรแก่เวลา แต่ก็ยังทำใจไม่ได้ เพราะด้วยคุณย่ายังแข็งแรง

แต่ด้วยความที่ท่านคิดว่าท่านแข็งแรงครั้งล่าสุดที่เช็คร่างกายก็เดือนมกราเมื่อต้นปี

ไม่มีใครรู้ว่าคุณย่าความดันสูง แล้วทำให้ฟุ๊บไปและทำสำคัญไม่มีใครเห็น เป็นเวลา

เกือบสองชั่วโมง เส้นเลือดในสมองแตก ครั้งที่ได้ยินก็อึ้งไปเพราะส่วนมากถ้าเส้นเลือด

ในสมองแตกอาจจะหายลำบาก ณ ตอนนั้นได้แต่หวังปาฏิหาริย์ ซึ่งก็ประจักษ์แล้วว่า

ปาฏิหาริย์ไม่มีจริง วันนี้คุณย่าจากไป หลงเหลือแค่ความดีของท่านในความทรงจำเท่านั้น

คนที่รักอีกคนหายไป ไม่มี ไม่มีอีกแล้ว