รื้ออีกที
จริงๆมีบล็อกเป็นของตัวเองมาก็ซักพักละ โดนเขี่ยวเข็ญให้สนใจมันมาก็บ่อยเหมือนกัน เพราะบังเอิญเป็นคนที่พอมีคนบอกให้ไปขวาแต่จะไปซ้าย ทำไมเป็นแบบนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่มันก็มีทั้ง hi5 และ facebook เลยติดไปชั่วขณะ แต่ด้วยความที่ได้ไปเจออะไรมาเยอะแยะ แล้วมันเหมือนอยากเล่าเรื่องที่ไปเจอมาให้ พ่อแม่ เพื่อน หรือคนสนิทฟัง แต่บางทีคงไม่มีใครว่างมานั่งฟังเรื่องทั้งหมด เลยเป็นคำพูดและตัวหนังสือมันแล่นและวนเวียนอยู่ในหัว เพราะโดยปกติจะชอบเขียนบันทึกส่วนตัวอยู่แล้ว ทางออกเลยต้องกลับมาหาบล็อกอีกที แต่เขียนดีไม่ดีนั้นอีกเรื่องนึง วันนี้เลยเริ่มรำลึกก่อนว่าจะเอายังไงจะจัดการยังไงกะมันดี ก็จัดการเล็กๆน้อยไปก่อนแล้วกันจัดหมวดจัดหมู่ซะก่อน อย่างอื่นค่อยว่ากัน